بر دل من بتازید که جای تأمل نیست
بر دل من بتازید ای تیر ها که رهایی از غمش هرگز میسر نیست .
در خاطرم تیر نگاهت نقش بسته است و چه زیبا می نوازی آهنگ جدایی را . تو آنقدر سنگین و سختی که به اندازه یک نگاه از من دوری و چون سواری از من گریزان
با کارد محبت آمیز قلبم را میشکافم و قطره خونی به نام سلام را
که از راهی دور ولی قلبی نزدیک است به شما استوره
و ملکه وجودم تقدیم مینمایم.
*ماهميشه ديگران را بيش ازحدی كه خوشبختند خوشبخت تصور می كنيم. *منتسكيو
خوشبخت ترين مردم كسی است كه خوشبختی را درخانه خود جستجو كند.*گوته*
شايد ثمره كلام دلنشينی را كه امروز بر زبان می آوريد فردا بچشيد. *گاندی*
به جاي اينكه به تاريكی لعنت بفرستيد يک شمع روشن كنيد. *كنفسيوس*
درجه سعادت اشخاص به ميل خود آنها بستگی دارد. *ابراهام لينكن*
*
هيچكس جز خودمان مسئول خوشبختی وبد بختی ما نيست.*بودابكوش عظمت در نگاه تو باشد نه آنچه بدان می نگری.*بودا* شجاعت حقيقی درغلبه برسختیهای زندگی است. *ناپلئون*
ديگران را ، همانطور كه هستند بپذيريد. *د يل كارنگی*
سكوت نادان عيب پوش اوست.*حضرت محمد(ص)*
دشوارترين قدم همان قدم اول است. *مثل بلژيكی*
اگر از عشق بپرسی همه از شناخت آن و زیبایی اش برایت خواهند گفتولی در عمل رهروان عشق بسیار کم شمارند. از عشق سخن گفتن بسیار آسان ولی فرا گرفتن آن دشوارترین آزمون زندگی ماست. به راستی چرا عشق راهی کم گذر است؟ و چرا چون سرابی از مردمان می گذرد؟ و در نهایت چرا وقتی همه خواهان عشقیم, تنها معدودی از ما این والاترین تجربه ی انسانی را با تمتم وجود و در تمام بعد الهی آن و به اصیل ترین شیوه لمس می کنند؟!
هنگاميکه مرا مينگری
خنده و گريه زندگی و مرگ
زندگی همچون رويايی است که در ان هستيد
روز به روز مسير نزديکتر ميشود
زندگی را جستجو و معنی اش کن
هنگاميکه مرا می نگري
هميشه ميبينم
انچه را که در جستجويش بوده ام
گمشده ای هستم
و هنگاميکه مرا مينگری
دیگر خود را گمشده نمیدانم
مردم در حرکت انداز جایی به جای دیگر
گرفتار زندگی در گردش هستند
اغاز شده و مادامی که پیش رو ادامه دارد
ما نیز ناچاریمبه هر جا که مرود برویم
میگویی که می بینی
هنگامیکه مرا نگاه میکنی
دلیلی است برای دوست داشتن زندگی
اگر چه گم شده ام
اما عشق را دوباره می یابم
و زندگی با سرعت پیش میرود
هنگامیکه مرا می نگری
زندگی از تو سر چشمه میگیرد
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارم دوستتدارم دوستتدارم دوستتدارم دوستتدارم دوستتدارم دوستتدارم
دوستتدارم دوستتدارم دوستتدارم دوستتدارم دوستتدارم دوستتدارم
بگذار آن باشم که با تو در کوهسار گام بر می دارد ٬
بگذار آن باشم که با تو در گلزار گل می چیند ٬
بگذار آن کسی باشم که احساس درون با او می گویی٬
بگذار آن کسی باشم که بی دغدغه با او سخن می گویی ٬
بگذار آن کسی باشم که در غم ٬ سوی او می آیی ٬
بگذار آن کسی باشم که در شادی با او می خندی ٬
بگذار آن کسی باشم که به او عشق می ورزی.
سوزان پولیس شوتز
نیاز مند چیزی بودم که باورش کنم ٬
نگاهم بر تو افتاد وباور کردم .
خواهان کسی بودم تا باورش کنم ٬
خود و رویاهایت را با من تقسیم کردی
و من با ورت کردم .
اما
آنچه که براستی نیازمند باور کردنش بودم ٬
باور کردن خود بود مرا به دنیای خود بردی
و با اکسیر عشق یاریم کردی و به برکت توست که زنده ام
و باور دارم ٬ کسی ٬ چیزی یا خود را ...
آری تنها به خاطر وجود توست.
جیلین کروز
تو شکفت انگیزی ٬ سزاوار دوست داشتن
این همه را قدر بدان .
نه کسی هرگز چون تو بوده و نه کسی چون تو خواهد بود .
تو یگانه ای و بد یع
و هر آنچه که از تو چنین موجود بی همتا ساخته
در خور عشق است و تحسین .
پیترا مک ویلیامز
